Een kleine onbemande boot vaart recht op een drijvend oefendoel af. Dan volgt een explosie en schiet een waterkolom omhoog. Tijdens de Turkse oefening TURNAs-2026 liet MKE zijn Pirana een echte aanval op een testdoel uitvoeren, met de besturing via een Bayraktar TB2.
Daarmee krijgt de TB2 een andere rol dan zelf een wapen afvuren. De aanval gebeurt op het water, de aansturing loopt via een toestel in de lucht. Juist die samenwerking maakt deze proef interessant: twee onbemande systemen voeren samen een aanval uit.
Pirana is een boot voor een enkele aanval
De Pirana van MKE is een onbemande aanvalsboot met een springlading van 100 kilogram. Hij vaart naar een doel en ontploft bij de aanval. In de beelden nadert de kleine boot een drijvend object, waarna een explosie en een grote waterkolom volgen.
MKE noemt een snelheid boven 40 knopen, ongeveer 74 kilometer per uur, en een missieafstand van meer dan 200 zeemijl, ruim 370 kilometer. Dat zijn opgegeven capaciteiten van de boot; de oefening demonstreert een aanval op een oefendoel.
Wat doet de TB2 daarbij?
MKE bevestigt dat de Pirana tijdens deze aanval via de TB2 werd bestuurd. Het bedrijf beschrijft niet hoe de bedieners precies over het vliegtuig en de boot waren verdeeld. De proef betekent dus niet automatisch dat de TB2 zelfstandig een doel koos en de aanval uitvoerde.
De Pirana kan volgens de fabrikant op afstand worden bestuurd of autonoom varen en beschikt over radio- en satellietcommunicatie. Dat onderscheid is belangrijk: zelfstandig een route varen is iets anders dan zelfstandig beslissen om aan te vallen.
De samenwerking is het nieuwe aan deze proef
Het opvallendste is niet alleen de explosie. Het is de taakverdeling: een vliegtuig ondersteunt de besturing van een vaartuig dat de uiteindelijke aanval uitvoert. Daarmee laat de demonstratie zien dat een drone niet uitsluitend zijn eigen wapens hoeft mee te nemen om een rol in een aanval te spelen. De verbinding met een ander onbemand systeem kan net zo bepalend zijn.
