Niewielka bezzałogowa łódź płynie prosto w stronę pływającego celu ćwiczebnego. Następuje eksplozja, a w górę wystrzeliwuje słup wody. Podczas tureckich ćwiczeń TURNAs-2026 firma MKE przeprowadziła Piraną rzeczywisty atak na cel testowy. Sterowanie odbywało się za pośrednictwem Bayraktara TB2.
TB2 otrzymuje w ten sposób inną rolę niż samodzielne wystrzelenie uzbrojenia. Atak odbywa się na wodzie, a sterowanie przechodzi przez maszynę w powietrzu. To właśnie ta współpraca czyni próbę interesującą: dwa systemy bezzałogowe wspólnie przeprowadzają atak.
Pirana to łódź do jednego ataku
Pirana firmy MKE to bezzałogowa łódź uderzeniowa ze 100-kilogramowym ładunkiem wybuchowym. Płynie do celu i eksploduje podczas ataku. Na nagraniu mała łódź zbliża się do pływającego obiektu, po czym następuje eksplozja i pojawia się duży słup wody.
MKE podaje prędkość ponad 40 węzłów, czyli około 74 kilometrów na godzinę, oraz zasięg misji przekraczający 200 mil morskich, czyli ponad 370 kilometrów. To deklarowane możliwości łodzi; ćwiczenia pokazują atak na cel treningowy.
Jaka jest rola TB2?
MKE potwierdza, że podczas tego ataku Piraną sterowano za pośrednictwem TB2. Firma nie opisuje dokładnie, jak podzielono zadania operatorów między samolot a łódź. Próba nie oznacza więc automatycznie, że TB2 samodzielnie wybrał cel i przeprowadził atak.
Według producenta Piraną można sterować zdalnie lub może ona płynąć autonomicznie. Ma łączność radiową i satelitarną. To ważne rozróżnienie: samodzielne pokonanie trasy nie jest tym samym co samodzielna decyzja o ataku.
Nowością w tej próbie jest współpraca
Uwagę przyciąga nie tylko eksplozja, lecz także podział zadań: samolot wspiera sterowanie łodzią, która wykonuje końcowy atak. Pokaz dowodzi, że dron nie musi przenosić własnego uzbrojenia, aby uczestniczyć w ataku. Równie istotne może być połączenie z innym systemem bezzałogowym.
