Helsing chce przechwytywać szybkie drony uderzeniowe za pomocą dwóch bardzo różnych broni: małego samolotu z silnikiem odrzutowym i pocisku rakietowego lecącego prosto do celu. Niemiecki producent przedstawił je 26 października jako część Contra, nowego systemu łączącego czujniki i uzbrojenie obrony powietrznej.
Najciekawsza różnica dotyczy lotu. Według Helsing AD-1 Inferno może pozostawać nad danym obszarem i ponawiać próbę przechwycenia. AD-2 Ambush ma szybko reagować na cele zbyt szybkie dla odrzutowego systemu. Razem mają wypełnić lukę między małymi dronami przechwytującymi a drogimi pociskami przeciwlotniczymi.
System, który może spróbować ponownie
Silnik rakietowy na paliwo stałe w krótkim czasie wytwarza duży ciąg. Silnik odrzutowy nadal spala paliwo podczas lotu, pozwalając dłużej pozostać w powietrzu. Helsing wykorzystuje tę różnicę w dwóch rodzajach broni przechwytującej.
Dla AD-1 Inferno firma podaje prędkość ponad 700 kilometrów na godzinę, zasięg co najmniej 20 kilometrów i pułap ponad 9000 metrów. Konstrukcja ma krążyć, współpracować z innymi jednostkami i ponownie atakować cel. To istotna różnica wobec systemu, który musi wykorzystać jedną szybką próbę.
AD-2 stawia na prędkość
AD-2 Ambush otrzyma silnik rakietowy na paliwo stałe. W komunikacie z 26 października Helsing podaje Mach 2,5 i zasięg ponad 20 kilometrów. Ma zwalczać szybkie drony uderzeniowe i poddźwiękowe pociski manewrujące poza możliwościami AD-1. Oba modele startują z kontenera.
Podczas lotu otrzymują wskazówki z radarów naziemnych. W końcowej fazie korzystają z własnej radarowej głowicy naprowadzającej: małego radaru pokładowego śledzącego cel. Ostatnia część podejścia nie musi więc opierać się wyłącznie na obrazach z kamer.
Contra ma łączyć odpowiednie uzbrojenie
Za obiema konstrukcjami stoi Contra. Oprogramowanie łączy obserwacje różnych czujników i przypisuje do nich dostępne uzbrojenie. Ma współpracować także z systemami innych producentów, w tym laserami i armatami przeciw dronom. Według Helsing operatorzy zachowują kontrolę nad decyzjami i priorytetami.
Oba systemy są jeszcze w rozwoju. Opublikowane prędkości i możliwości to dane producenta, nie wyniki użycia operacyjnego. Cel jest jednak jasny: podczas dużego ataku obrona powietrzna musi mieć dość przystępnych cenowo środków przechwytywania, zamiast używać tej samej drogiej broni przeciw każdemu dronowi.
