Pociski NSM trafią na holenderskie okręty. Producent, Kongsberg, pokazuje jednak także inny sposób ich przewożenia: w kontenerze transportowym. Dach się otwiera, wyrzutnia podnosi i pocisk może wystartować. Później cały zestaw można zabrać i przenieść.
Na tym polega pomysł nowego NSM Mission Module. Standardowy kontener dwudziestostopowy, o długości około sześciu metrów, mieści do czterech pocisków. Po zamknięciu dachu rur startowych nie widać.
Wyrzutnia, którą można postawić i zabrać
Do transportu nadają się istniejące ciężarówki, statki i dźwigi. Kongsberg przewiduje użycie z okrętu, ciężarówki lub z ziemi. Pociski nie muszą więc stale pozostawać na jednej platformie.
Gdy potrzeby się zmieniają, zestaw można przemieścić. To atrakcyjne choćby dla państw z długą linią brzegową. Dostarczenie tej zdolności wojskowej staje się transportem modułu, zamiast każdorazowego przystosowywania specjalnego pojazdu lub okrętu.
Z zewnątrz zwykły kontener
Zamknięta obudowa sprawia też, że zawartość nie jest od razu rozpoznawalna. Kongsberg mówi o dyskretnym rozmieszczaniu modułu z wyprzedzeniem. Przeciwnikowi może być trudniej od razu rozpoznać wyrzutnię; nie oznacza to jednak, że staje się ona niewidzialna.
Podobny pomysł rozwija się również gdzie indziej. US Navy ćwiczyła z Danią w 2024 roku z wyrzutnią kontenerową na Bornholmie. Lockheed Martin buduje Mk 70 wokół większego kontenera z czterema komorami startowymi. To inny system, ale podobna myśl: łatwiej przenosić uzbrojenie między lokalizacjami.
Także opcja dla Holandii?
Holandia wybrała NSM jako następcę Harpoona dla fregat obrony powietrznej i dowodzenia. Pociski dostaną również nowe fregaty zwalczania okrętów podwodnych, wynika z wyjaśnień przekazanych holenderskiemu parlamentowi.
Ten wcześniejszy wybór czyni wersję kontenerową interesującą możliwością na przyszłość. Nie ogłoszono holenderskiego zamówienia na ten moduł. Pocisk już wybrano; pozostaje pytanie, czy resort obrony zechce także większej swobody, jaką daje przenośna wyrzutnia.
Kongsberg przetestował koncepcję tej jesieni w Norwegii z użyciem testowej wersji pocisku. Sprawdzano między innymi załadunek, przemieszczanie oraz ciśnienie i gazy podczas startu. Nowa obudowa musi przecież również wytrzymać odpalenie pocisku.
