Op de defensiebeurs in Rotterdam was deze week vooral één gevoel tastbaar: urgentie. Een Nederlandse precisiewapen. Nederland wil zijn defensie-industrie versterken en niet langer afhankelijk zijn van buitenlandse leveranciers van raketten en drones. Staatssecretaris Gijs Tuinman benadrukte dat Nederland dringend behoefte heeft aan langeafstandsprecisiewapens en dat die bij voorkeur in Nederland geproduceerd moeten worden. Volgens hem moet het zelfs mogelijk zijn om binnen zes maanden een Nederlandse precisiewapen te ontwikkelen, zeker als Nederlandse bedrijven de krachten bundelen. Dat roept de vraag op: wie kan in zo’n kort tijdsbestek een Nederlandse Tomahawk-achtige raket bouwen? Gijs Tuinman geeft wel aan dat het niet de hoge eisen hoeft te hebben van een dergelijke raket omdat die natuurlijk al jaren in ontwikkeling is. Maar het moet toch mogelijk zijn om met minder vliegduur een goede raket te ontwikkelen. Het gaat inmiddels om massa en niet meer om de allerhoogste kwaliteit.
De vraag is wie gaat deze raket dan maken in Nederland. Tussen de bekende Europese defensiebedrijven duikt onverwacht een naam op: Destinus. Dit Europees lucht- en ruimtevaartbedrijf, officieel gevestigd in Zwitserland maar actief in meerdere landen waaronder Nederland, maakt een stille maar opvallende opmars. Waar Destinus in eerste instantie bekendstond om futuristische hypersonische vliegtuigconcepten, blijkt het bedrijf in werkelijkheid al veel verder te zijn met operationele rakettechnologie.
Wat buiten de industrie nog nauwelijks is opgemerkt, is dat Destinus allang geen startup meer is. Het bedrijf produceert daadwerkelijk raketten voor Oekraïne, en die worden daar ook gebruikt in operationele omstandigheden. Dat maakt Destinus ineens relevant in het Nederlandse debat over eigen raketproductie. Bedrijven die al produceren en opschalen, hebben een enorme voorsprong op nieuwkomers die nog in de ontwerpfase zitten.
Het meest opvallende wapen uit hun portfolio is de Destinus Ruta, een hybride tussen drone en raket. Deze Ruta combineert de afstand en impact van een raket met de wendbaarheid van een drone, waardoor hij lastiger te onderscheppen is. De Ruta vliegt snel, kan flexibel worden ingezet en is relatief goedkoop om te produceren. Zulke systemen zijn zeer aantrekkelijk voor landen die zoeken naar betaalbare langeafstandswapens, zoals Nederland nu doet.
(Foto Destinus)
Opvallend is ook de Destinus Heer, een klein onbemand vliegtuigje dat volgens het bedrijf zelf geschikt is voor kamikazeaanvallen en jammingoperaties volgens de site. Dat een Europees defensiebedrijf zo openlijk communiceert dat een systeem bedoeld is voor kamikazetaken, onderstreept hoe direct Destinus inspeelt op de realiteit van hedendaagse oorlogvoering. Dergelijke lichte, flexibele wapens spelen een steeds belangrijkere rol in moderne conflicten en sluiten naadloos aan bij de groeiende vraag naar precisiewapens van korte en middellange afstand.
(Foto Destinus)
Juist de combinatie van innovatieve ontwerpen, bestaande productielijnen, en aanwezigheid in Nederland maakt Destinus een mogelijke kandidaat voor het plan dat Tuinman schetste. Een bedrijf dat nu al raketten produceert binnen Europa, ervaring heeft met levering aan een land in oorlog, en werkt aan goedkope, schaalbare systemen, past opvallend goed in het plaatje van wat Nederland zoekt: eigen raketten, snel te produceren, en gebaseerd op moderne technologie.
Of Destinus daadwerkelijk de rol gaat spelen die nu voorzichtig wordt gesuggereerd, is nog onduidelijk. De staatssecretaris noemde op de beurs geen namen. Maar één ding lijkt zeker: als Nederland serieus wil investeren in een eigen langeafstandsraket die binnen zes maanden ontwikkeld kan worden, dan wordt de lijst niet heel erg groot. En in die korte lijst staat de naam Destinus .
Europa is bezig aan een technologische inhaalslag, en de toekomst van Nederlandse rakettenbouw zou zomaar eens geschreven kunnen worden door een bedrijf dat tot nu toe grotendeels onder de radar vloog.
Over de auteur
