Turkije heeft opnieuw een belangrijke stap gezet in de ontwikkeling van zijn maritieme slagkracht. Beelden tonen hoe een Turkse onderzeeër een ATMACA antischipraket lanceert via een torpedobuis, een techniek die vooral wordt gebruikt door conventionele diesel-elektrische onderzeeërs. Daarmee laat Turkije zien dat zijn eigen ontwikkelde kruisraket ook vanaf onderzeeboten inzetbaar wordt.
De test onderstreept de groeiende rol van Turkse defensietechnologie en past binnen een bredere strategie om meer wapensystemen volledig nationaal te ontwikkelen.
Lancering vanuit torpedobuis
Op de beelden is te zien hoe de raket eerst onder water wordt gelanceerd en vervolgens aan het oppervlak doorstart. Bij dit type lancering wordt de raket in een capsule geplaatst die via een standaard torpedobuis uit de onderzeeër wordt geschoten.
Zodra de capsule het wateroppervlak bereikt, opent deze en start de raketmotor. Daarna vliegt de raket verder naar zijn doel.
Dit systeem wordt vaak aangeduid als een zogenoemde “submerged launch”. Het grote voordeel is dat de onderzeeër tijdens de aanval volledig onder water kan blijven en dus moeilijker te detecteren is.
Voor conventionele onderzeeërs is dit een praktische oplossing, omdat zij meestal geen verticale lanceersystemen hebben.
ATMACA als Turks alternatief voor Harpoon
De ATMACA-raket is ontwikkeld door het Turkse bedrijf Roketsan als vervanger voor de Amerikaanse Harpoon-raket, die jarenlang de standaard antischipraket van de Turkse marine was.
ATMACA heeft een bereik van meer dan 200 kilometer en kan met behulp van moderne navigatiesystemen en datalinks zijn koers tijdens de vlucht aanpassen. De raket vliegt zeer laag boven het wateroppervlak om detectie door radar te bemoeilijken.
Naast gebruik vanaf schepen wordt de raket ook geschikt gemaakt voor inzet vanaf landinstallaties en onderzeeboten. Daarmee kan één rakettype op meerdere platforms worden gebruikt, wat logistiek en onderhoud vereenvoudigt.
Kleine onderzeeërs gebruiken torpedobuizen
Het lanceren van kruisraketten via torpedobuizen is een bekende methode bij veel kleinere onderzeeërs. Vooral diesel-elektrische onderzeeërs gebruiken deze techniek omdat hun ontwerp meestal geen ruimte heeft voor grote verticale lanceersystemen.
In tegenstelling tot grote nucleaire onderzeeërs beschikken zij doorgaans alleen over torpedobuizen in de boeg. Door raketten in speciale capsules te plaatsen kunnen deze toch vanuit dezelfde buizen worden gelanceerd.
Grote Amerikaanse onderzeeërs, zoals de Ohio-klasse of Virginia-klasse, gebruiken vaak verticale lanceerinrichtingen boven in de romp om kruisraketten af te vuren. Daarmee kunnen ze veel grotere aantallen raketten meenemen.
Relevantie voor toekomstige Nederlandse onderzeeërs
Het principe dat in deze Turkse test te zien is, is ook relevant voor andere marines. Veel moderne conventionele onderzeeërs zijn namelijk ontworpen om naast torpedo’s ook kruisraketten te kunnen inzetten via dezelfde buizen.
Dat geldt ook voor de toekomstige Nederlandse onderzeeërs die de Walrus-klasse moeten vervangen. Hoewel de exacte bewapening nog niet volledig publiek is, is het concept van lanceerbare raketten via torpedobuizen een bekende optie bij moderne diesel-elektrische boten.
Hiermee kunnen onderzeeërs niet alleen schepen aanvallen, maar ook doelen op land treffen met kruisraketten.
Onderwateraanval blijft moeilijk te detecteren
Het belangrijkste voordeel van deze lanceermethode is de stealth. Omdat de onderzeeër onder water blijft tijdens de aanval, is het voor tegenstanders moeilijk om de bron van de raketlancering te lokaliseren.
De raket verschijnt pas aan het oppervlak wanneer hij al op weg is naar zijn doel. Dat verkort de reactietijd van een vijandelijke vloot aanzienlijk.
Juist deze combinatie van verborgen platform en langeafstandsraket maakt onderzeeërs tot een van de gevaarlijkste wapensystemen op zee.
Groei van Turkse defensie-industrie
De succesvolle integratie van ATMACA op verschillende platforms past binnen de bredere ambitie van Turkije om minder afhankelijk te worden van buitenlandse wapensystemen.
De afgelopen jaren heeft het land zwaar geïnvesteerd in eigen raketten, drones, radarsystemen en marineschepen. De ontwikkeling van een onderzeebootgelanceerde variant van ATMACA laat zien dat Turkije ook op het gebied van maritieme rakettechnologie steeds zelfstandiger wordt.
Voor moderne marines is dat een belangrijke ontwikkeling. Onderzeeërs die vanuit stealthpositie antischipraketten kunnen lanceren vormen een serieuze dreiging voor vijandelijke vlootverbanden, zeker in drukke zeegebieden waar detectie lastig is.
Bekijk hier de originele video of post:
About the Author
